Jest jak co roku, tylko gorzej. W naszej kadrze skoczków znowu Małysz bije swoich kolegów o głowę, tylko że tym razem rywale biją i Małysza.

Jeszcze sezon skoków na dobre się nie rozpoczął, a już mamy pierwszych przegranych. Reprezentacja Polski wycofała się z najbliższych konkursów PŚ w Pragelato i jedzie spokojnie potrenować na małej skoczni. Nie jest to tragedia. Do MŚ w Libercu jest ponad 70 dni i Małysz ma jeszcze szanse zdobyć tam swoje kolejne tytuły. Pucharu Świata pewnie nie zdobędzie, ale bardziej od oceniania jego szans na Kryształową Kulę intryguje mnie inna kwestia. Dlaczego co roku przed sezonem jesteśmy przez Apoloniusza Tajnera i sztab szkoleniowy polskiej kadry mamieni, że w tym roku nasi są świetnie przygotowani i walczyć będą o czołowe miejsca w konkursach? Co roku słyszymy te same zapewnienia: o wyrównującym się poziomie polskiej kadry, o tym że regularnie nasi zawodnicy zdobywać będą pucharowe punkty. Rozpoczyna się sezon i... klapa. Czy naprawdę nasi trenerzy nie potrafią ocenić formy swoich podopiecznych, czy może raczej jest to takie zaklinanie rzeczywistości, wiara w to, że na skoczni zdarzy się cud?

Na filmach dwa równe, ale niestety zbyt krótkie skoki Małysza w Trondheim...